Na een uur in de auto te hebben gezeten kwamen we in utrecht aan. Het was een heel gezoek om bij Tivoli te komen, maar het was ons gelukt. Dat was zo ongeveer om half 6. Het was toen al ongelofelijk druk, en de mensen vooraan werden helemaal platgedrukt. We moesten toen dus allemaal naar achter maar niemand deed dat (hoe bedoel je iedereen wou vooraan staan). Eindelijk om 10 over 7 gingen de deuren open. Het ging heel langzaam omdat je een voor een erin moest. Eerst moesten we onze tassen bij de garderobe achter laten, en toen een plekje zoeken. Wij zijn boven gaan staan. Ik zat heel hoog op een reling dus ik kon alles mooi zien. Het was een heel raar decor, nl. 2 banken, een kleed, allemaal kussens en 2 lampen in jaren 80 style. We hoorde allemaal mensen schreeuwen, en wat was er nou, alle familie leden van de K-oticers waren er! Jerry de vriend van rachel moest allemaal handtekeningen zetten en met iedereen op de foto. Ik heb alleen de ouders van martijn niet gezien volgens mij, maar zijn zussen waren er wel. Toen eindelijk om 8 uur gingen de lichten uit en kwam k-otic op het podium. Ze gingen op de banken, kussen en grond zitten. De muziek ging aan ze begonnen Falling te zingen. Daarna deden ze I Surrender. Toen Bouchra Never Gonna Get My Love deed, kwamen er nog 4 achtergrond danseressen. Toen rachel Amazed deed, gingen de waxinelichtjes aan, en toen Martijn Scream & Bleed deed, zong Stefan op de achtergrond mee, en zaten er 2 tokkelaars bij, waarvan 1 een vriend van Stefan. Opeens stond Anna in de zaal! Ze zong Weightless en er liepen 2 bodyguard om haar heen die iedereen weg duuwde. Er was zelfs een meisje flauwgevallen! Ze zongen nog Don't Make Me Wait en kwam iedereen die hun hielpen op het podium. Martijn keek omhoog en ik ging dus zwaaien en hij keek toen naar me en ging helemaal lachen! Wat is het toch een schat! Toen gingen ze helaas echt weg maar wij wilde meer en riepen "We want more!" en toen kwam de manager op het podium en riep ze terug. Dit hadden ze niet ge-oefent en ze wisten niet wat ze overkwam! Ze kregen van Florent een gouden plaat voor Indestructible! En zongen ze nog een keer Falling en toen was het echt over. Ik heb nog wat leuke dingen gekocht, en toen zijn we naar buiten gegaan om ze op te wachten. Jerry was aan het inladen want hij had alles gefilmd. Uiteindelijk kwam Rachel naar buiten en kreeg ik een handtekening en toen zeiden ze dat iedereen weg was. dat geloofde we niet. Maar het was echt zo. Om half 11 kwamen er nog 2 auto's. In de ene zat Michael en in de andere zat.. Stefan! Van hem kregen we nog een handtekening en toen was het over. We moesten wachten op de ouders van een vriendin van mij en raakte aan de praat met een groepje heel aardige mensen. Het bleken de mensen van Martijnfansite te zijn! We hebben nog even gepraat en toen werden we opgehaalt. Het was echt het leukste concert tot nu toe!
Groetjes Ilse
